Instrument gebarentaal 

De gebaren die cliënten met een aangeboren beperking in horen en zien (doofblindheid) maken, zien er doorgaans anders uit dan conventionele (gangbare) gebaren. Ze maken het gebaar zoals zij deze sensorisch (kunnen) waarnemen. Doordat de gebaren er anders uitzien, is het lastiger voor begeleiders de gebaren van de cliënt te herkennen. Het is essentieel voor de communicatieve ontwikkeling en taalontwikkeling dat begeleiders de gebaren van de cliënt opmerken en erop reageren. In normale (gebaren)taalontwikkeling corrigeert de ouder het kind door woorden op de juiste manier te herhalen. Het is belangrijk dat begeleiders weten hoe ze een cliënt met een beperking in horen en zien terugkoppeling kunnen geven over hoe een gebaar op de juiste manier wordt gemaakt. Doordat de cliënt deze terugkoppeling krijgt en het gebaar leert maken zoals het hoort, wordt het gebaar vaker herkend door de begeleiders, verbetert dit de communicatie en stimuleert het de taalontwikkeling. De cliënt voelt zich meer gehoord, en dit draagt bij aan de levenskwaliteit.
Het project richt zich op het doorontwikkelen van een instrument waarmee:

1. De gebaren van de cliënt worden herkend en beoordeeld op uitvoering.
2. De begeleider leert om gebarentaalontwikkeling te stimuleren in de zone van nabije ontwikkeling middels specifieke partnerstrategieën.