Zoeken

In een training van vijf tot tien sessies ontdekt de cliënt welke (visuele) beperkingen verkeersdeelname moeilijker maken. De cliënt oefent met het inzetten van (visuele) compensatiemogelijkheden, waardoor veilig en verantwoord fietsen mogelijk wordt.

De uitval aan de ene helft van het gezichtsveld van beide ogen, levert leesproblemen op die mensen belemmeren in hun dagelijks leven. De training leert de cliënt de uitval te compenseren, bijvoorbeeld met efficiëntere oogbewegingen. Lezen wordt minder inspannend, het leestempo en tekstbegrip nemen toe en cliënten houden lezen langer vol.

De methode leert de cliënt het hand-onder-hand-contact te accepteren door stapsgewijs tactiele ervaringen aan te gaan. Zo leert de cliënt tastzin en aanraking gebruiken in bijvoorbeeld communicatie. Ondanks aanvankelijke weerstand gaat de client de handen gebruiken in contacten met communicatiepartner(s) en om de eigen omgeving te ontdekken.

Psycho-educatie geeft deelnemers inzicht in wat CVI is. Hoe uit CVI zich en welke invloed heeft de aandoening op het dagelijks leven? Compensatiemogelijkheden vergroten de zelfredzaamheid, zodat kind of jongere beter kan meedoen. Dat verbetert ook het emotioneel welbevinden.
 

Kinderen kunnen na de fietstraining – met inachtneming van hun visuele beperking – veilig en zelfstandig bij daglicht fietsen. Er zijn zes niveaus die oplopen in moeilijkheidsgraad; van zelfstandig fietsen in een beschermde omgeving tot volledig zelfstandig fietsen, ongeacht omgeving of drukte.

Door reflectie op de visuele beperking en bewustwording van de gevolgen, krijgen deelnemers meer inzicht in de eigen mogelijkheden en beperkingen. Zo kunnen zij beter participeren in hun directe omgeving én in de samenleving. Door anderen over hun beperking te informeren, vergroten zij ook bij hen bewustwording.